ለዓለማት እዝነት የተላኩት ነብያችን (ክፍል 4)

0
2579

የሚጠበቀውና በብስራት የተነገረው ነብይ

1. የኢብራሂም ዱዓና የኢሳ ብስራት

ከነቢዩ ሙሐመድ ባልደረቦች መካከል አንዱ፡- “ጅማሬህ እንዴት ነበር?” በማለት ጠየቃቸው። “እኔ የኢብራሂም ዱዓና የመርየም ልጅ የኢሳ ብስራት ነኝ።” አሉ። (ከንዙል ዑምማል 11/384)

ቁርአን ይህን እውነታ በሚከተሉት ሁለት አናቅጽ ዳሶታል፡-

አንደኛ፡- ተከታዩ የኢብራሂም ዱዓ፡-

رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

“‘ጌታችን ሆይ! በውስጣቸውም ከነሱው የኾነን መልክተኛ በነርሱ ላይ አንቀጾችህን የሚያነብላቸውን መጽሐፍንና ጥበብንም የሚያስተምራቸውን (ከክህደት) የሚያጠራቸውንም ላክ፤ አንተ አሸናፊው ጥበበኛው አንተ ብቻ ነህና’ (የሚሉም ሲኾኑ)።” (አል-በቀራህ 2፤ 129)

ሁለተኛ፡- የኢሳ ብስራት፡-

وَإِذْ قَالَ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُم مُّصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْرَاةِ وَمُبَشِّرًا بِرَسُولٍ يَأْتِي مِن بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ فَلَمَّا جَاءَهُم بِالْبَيِّنَاتِ قَالُوا هَٰذَا سِحْرٌ مُّبِينٌ

“የመርየም ልጅ ዒሳም፡- ‘የእስራኤል ልጆች ሆይ! እኔ ከተውራት በፊቴ ያለውን የማረጋግጥና ከእኔ በኋላ በሚመጣው መልክተኛ ስሙ አሕመድ በኾነው የማበስር ስኾን ወደእናንተ (የተላክሁ) የአላህ መልክተኛ ነኝ’ ባለ ጊዜ (አስታውስ)። በግልጽ ተዓምራቶች በመጣቸውም ጊዜ ‘ይህ ግልጽ ድግምት ነው’ አሉ።” (አል-ሶፍ 61፤ 6)

አዎ፣ የአላህ መልእክተኛ እንዲሁ በድንገት እውን የሆኑ ክስተት አይደሉም። ከጥንት ዘመናት ጀምሮ የመምጣታቸው ነገር ሲበሰር እና ዓለም ባጠቃላይ ሲጠባበቃቸው የኖሩ እንጅ።

ለርሳቸው ነብይነት ትልቁ ማስረጃ ቁርአን ነው። ቁርአን ዘልዓለማዊ ተአምር፣ ቋሚ ምስክር ነው። በዚህ ተአምራዊ ቁርአን ውስጥ የነቢዩ ሙሐመድን ነብይነት የሚመሰክሩ በርካታ መልእክቶች ሰፍረዋል። ቁርአንን የተቀበለ ሰው የርሳቸውን ነብይነት ሊክድ አይችልም። በእርግጥ ይህ ራሱን የቻለ ርእሰ ጉዳይ በመሆኑ እዚህ ላይ አናነሳውም። በየቦታው እንደ መረጃ ለምናቀርባቸው የቁርአን አናቅጽ የምንሰጠው ትንተናዎች ይህን አጀንዳ በከፊልም ቢሆን ያብራሩታል ብለን እናምናለን።

2. የተውራት ብስራት

እዚህ ላይ በተውራት፣ በኢንጅል እና በዘቡር ውስጥ የነበሩ፣ አሁንም የአላህን መልእክተኛ የሚመለከቱ ብስራቶችን እንዳስሳለን። ተውራትና ኢንጅል የሰው እጅ ገብቶባቸው ለዘመናት ሲበረዙና ሲከለሱ መኖራቸው እውነት ቢሆንም እነዚህ ብስራቶች ግን እስከዛሬ ድረስም ተጠብቀው ቆይተዋል። በዚህ ጉዳይ ዙሪያ የበለጠ ማብራሪያ የሚሻ ሰው በአጀንዳው ላይ የተጻፉ መጽሐፍትን ማንበብ ይችላል። በተለይ ሸህ ሁሰይን ጅስር ያዘጋጁት “ሪሳለተል ሙሐመድያ” የተሰኘ መጽሐፍ በዚህ ረገድ ሊጠቀስ ይበቃል። እዚህ ላይ አስፈላጊና መሠረታዊ ናቸው የምንላቸውን ጥቂት መረጃዎች ብቻ በመጥቀስ እንወሰናለን።

ሀ) የፋራን ተራራ

ብሉይ ኪዳን ውስጥ የሚከተለውን ጥቅስ እናገኛለን፡-

“እግዚአብሔር ከሲና መጣ፣ በሴይርም ተገለጠ፣ ከፋራን ተራራ አበራላቸው።” (ዘዳግም 33፣2)

አላህ ለሰው ልጆች የለገሰው እዝነትና በረከት ከሲናይ መጥቷል። ሲናይ አላህ ነቢ ሙሳን ያናገረበት ቦታ ነው። ይህ እዝነትና ችሮታው ለሙሳ የሰጠው ነብይነት ነው። ሲይር ማለት ፍልስጥኤም ናት። የአላህ እዝነትና ችሮታ በኢሳ ላይ ረእዩን በመግለጽ በርሷ ውስጥ ይፋ ሆኗል። ኢሳ (እየሱስ) ከታላላቅ የአላህ ነብያት መካከል አንዱ ናቸው።

የፋራን ተራራም የአላህን እዝነት መገለጥ አስተናግዷል። ፈራን ማለት መካ ናት። ምክንያቱም በብሉይ ኪዳን ውስጥ በሌላ ቦታ ላይ ኢብራሂም ልጃቸውን ኢስማኢልን በፋራን እንደተው ተመልክቷልና። ስለዚህም ፋራን ማለት በብሉይ ኪዳን አጠቃቀም መሠረት መካ ናት። የአምላክ በፋራን ላይ ማብራት የነቢዩ ሙሐመድን መነሳት ያመለክታል። እነዚህ ሦስት ብስራቶች ከሙሳ፣ ከኢሳና ከሙሐመድ ጋር የተያያዙ ናቸው። ብሉይ ኪዳን መልእክቱን በመቀጠል እንዲህ ይላል፡-

“ከአእላፋትም ቅዱሳን መጣ። በስተቀኙም የእሳት ወግ ነበረላቸው።”[1] (ዘዳግም 33፣2)

ይህ አንቀጽ “ጅሃድ” የሚታዘዝ መሆኑን ያመለክታል። ነቢዩ ሙሐመድ ነቢይ ከመሆናቸው በፊት ከመካ ተራራዎች በአንዱ ላይ በሚገኝ ሂራእ የተባለ ዋሻ ውስጥ በተመስጦ ያሳልፉ እንደነበር ይታወቃል። የመጀመሪያው ራእይ የተገለጸላቸውም በዚህ ዋሻ ውስጥ ሆነው ነው። (ቡኻሪ)

ፋራን መካ ካልሆነች ማን ናት? ከርሷ ላይ ተገልጾ በምስራቅም በምእራብም እንደተስፋፋው እስልምና ዓይነት ብርሃን የተገለጸበት ሌላ ቦታ የት ይገኛል?

እነዚህን መስፈርቶች ሊያሟላ የሚችል ሌላ ቦታ በዓለም ላይ የማይገኝ ከመሆኑ አኳያ በብሉይ ኪዳን ውስጥ የተገለጸችው ፋራን የመካ ከተማ ናት። ከዚህ ቀደም እንደገለጽነው በዘዳግም 33፣2 እና በዘፍጥረት 21፣20 ላይ የተገለጸው “ፋራን” የሚለው ቃል አንድን ቦታ ነው የሚያመለክቱት። እርሱም በዘፍጥረት 21 ላይ፡- “በፋራን ምድረ- በዳም ተቀመጠ።” ያለው ሲሆን፣ እስማኢል ያረፉበትን ቦታ ያመለክታል። እስማኤል ደግሞ መካ ላይ መቀመጣቸው እንደረፋድ ጸሐይ ግልጽ ነው። ይህም ፋራን መካ እንጅ ሌላ እንዳልሆነች በማያሻማ ሁኔታ ያሳያል። ከዚህ ውጭ የሆኑ ትርጓሜዎችን በመረጃ ማረጋገጥ አይቻልም። በዚህ ነጥብ ዙሪያ የተነሱ ተቃውሞዎች ሁሉ ባጠቃላይ ግልብ እና ከእውቀት ላይ ያልተመሠረቱ ናቸው። በተጨማሪም በአንቀጹ መቋጫ ላይ የተቀመጠውና በዚህ ብስራት የተወሳው ሰው በጅሃድ እንደሚታዘዝ የሚገልጸው መልእክት ብስራቱ ነቢዩ ሙሐመድን ብቻ እንደሚያመለክት የበለጠ ያረጋግጣል።

ለ) ከእስማኢል ዝርያ

ብሉይ ኪዳን ውስጥ የሰፈረ ሌላ አንቀጽ ደግሞ እንዲህ ይላል፡-

“ከወንድሞቻቸው መካከል እንዳንተ ያለ ነብይ አስነሳላቸዋለሁ። ቃሉንም በአፉ አደርጋለሁ። ያዘዝኩትንም ቃል ሁሉ ይነግራቸዋል።” (ዘዳግም 18፣18)

አምላክ በዚህ አንቀጽ ሙሳን እያናገረ ነው።

“ለእስራኤል ልጆች እንዳንተ ያለ ነብይ ከወንድሞቻቸው መካከል አስነሳላቸዋለሁ። ትእዛዜንም ይነግራቸው ዘንድ ቃሉን ከአንደበቱ ላይ አደርጋለሁ።” ይላቸዋል። ከዚህ አንቀጽ ቀጥሎ የሰፈረው መልእክት እንዲህ ይነበባል፡-

“በስሜም የሚነገረውን ቃሉን የማይሰማውን ሰው እኔ እበቀልለታለሁ።” (ዘዳግም 18፣19)

“ወንደሞቻቸው” የሚለው አገላለጽ ከእስማኢል ዝርያ ስለሚመጣው ነብይ ያመለክታል። ከእስማኢል ዝርያ የተገኙት ብቸኛው ነብይ ነቢያችን ሙሐመድ ብቻ ናቸው። ይህ ነብይ ልክ እንደ ሙሳ ሁሉ ሕግ (ሸሪዓ) ይዞ እንደሚመጣ ብስራቱ ይናገራል። ይህ ወደፊት የሚነሳው ነብይ የማያነብና የማይጽፍ (ኡምይ) እንደሆነም ብስራቱ ይጠቁማል።

እርሱን ያልታዘዙትን እንደሚበቀል መግለፁም ይህ ነብይ የወንጀለኛ መቅጫ ሕግጋት ባለቤት እንደሚሆን ያሳያል። የወንጀለኛ መቅጫ ሕግጋት የሚገኙት በእስልምና ውስጥ ብቻ ነው። ይህ ብስራት ዒሳንም ሆነ የሹእን አያመለክትም። ምክንያቱም ሁለቱም ከእስራአኤል ልጆች የተገኙ በመሆናቸው ነው። በተጨማሪም ኢሳ በአብዛኛዎቹ ጉዳዮች አዲስ ሕግጋትን ይዞ አልመጣም። የሙሴን ሕግ ተከታይ ነበር።

የሹእም እንዲሁ በምንም ሁኔታ ሙሳን አይመስለም። ምክንያቱም አዲስ መለኮታዊ ሕግ ይዞ አልመጣምና። ቁርአን ግን ነቢዩ ሙሐመድን በተመለከተ እንዲህ ይላል፡-

إِنَّا أَرْسَلْنَا إِلَيْكُمْ رَسُولًا شَاهِدًا عَلَيْكُمْ كَمَا أَرْسَلْنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ رَسُولًا

“እኛ በእናንተ ላይ መስካሪ መልክተኛን ወደእናንተ ላክን። ወደ ፈርዖን መልክተኛን እንደላክን።” (አል-ሙዘሚል 73፤ 15)

ይህ አንቀጽ ሙሳና ነቢዩ ሙሐመድ የሚመሳሰሉበትን አንድ ገጽታ ያመለክታል። እውነታው ግልጽ ነው። ከዚህ ውጭ ሌላ መረጃ አያስፈልግም።

ሐ) ሌሎች ባህሪያቶቻቸው

አብደላህ ቢን ዓምር ቢን አልዓስ፣ አብደላህ ቢን ሰላምና ከእቡል አህባር በጥንት መጽሐፍት እውቀታቸው በዚያ ዘመን ወደር የሌላቸው እንደነበሩ ይነገራል። እነርሱ እንደሚሉት የዚያ ዘመን ከነበረው ተውራት ውስጥ እንዲሁ የሚል መልእክት ሰፍሯል፡-[2]

“አንተ ነብይ ሆይ፣ እኛ መስካሪ፣ አብሳሪና አስጠንቃቂ፣ እንዲሁም ለመሐይማን ተገን አድርገን ልከንሐል። አንተ የኔ አገልጋይና መልእክተኛ ነህ። ተመኪ ብየ ሰይሜሐለሁ። (ይህ ነብይ) ከርዳዳና ጨካኝ፣ እንዲሁም ከገበያ መሐል የሚጮህ አይደለም። ክፉን በክፉ አይመልስም። ግና ይቅርታ ያደርጋል። ይምራል። አላህ የተጣመመን ሐይማኖት ‘ከአላህ ሌላ አምላክ የለም’ በማስባል በርሱ አማካይነት ሳያቀና በፊት አይገድለውም።” (ቡኻሪ- አልቡዩእ ምእራፍ ሐዲስ ቁጥር 50፣ ሙስነድ አህመድ 2/174)

በዚህ የተውራት ገለጻ አማካይነት የተተነበየው ሰው ማን ሊሆን ይችላል? ጥቂት እናስተንትን። ወደፊት ስለሚመጣው ነብይ ባህሪ የሚያየብራራው ይህ ትንቢት ነቢዩ ሙሐመድን እንደሚመለከት ለመረዳት ብዙ መልፋትና ማሰብ አያስፈልገንም። የአንቀጹ መልእክት ሲፍታታ ይህን ይመስላል፡-

“አንተ ነብይ ሆይ፣ ቀጥተኛውን ጎዳና አብሳሪ፣ መንገድ የሳቱትን በክፉ ፍጻሜ አስጠንቃቂ አድርገን ላክንህ። ከእኩይና መጥፎ ነገሮች ሁሉ ፊት ለፊት በመቆም ሰዎች ወደ ጀሃነም እሳት እንዳይወድቁ ትከላከላለህ። በጠማማው መንገድ ውስጥ በጽልመት ተውጠው ለጠፉት ብርሃን በመሆን ወደ ጀነት እና ወደ አላህ ፍቅር ትመራቸዋለህ።

በመሐይምነት ዘመን ውስጥ ላሉ መሐይማን ተገንና መጠጊያ አድርገንሐል። አንተን እስከተከተሉ፣ ወዳንተ እስከተጠጉ ድረስ ሰላም ውስጥ ይሆናሉ። የአላህን እዝነትና ችሮታም ያገኛሉ። አንተ የኔ አገልጋይና መልእክተኛ ነህ።”

አዎ፣ ሶላት ውስጥ ተህያ በምንቀራ ጊዜ ነቢዩ ሙሐመድ የአላህ ባሪያና መልእክተኛ መሆናቸውን አዘውትረን እንመሰክራለን። መልእክቱ እንዲህ ቀጥሏል፡-

“ተመኪ (አልሙተወኪል) የሚል ስምም ሰጥቸሃለሁ። ዓለም ባጠቃላይ ካንተ አንጻር ቢቆምና ቢዋጋህ እንኳ ቅንጣት ታክል ፍርሃት አይገባህም። በእርግጥ ሁሉም ነብያት በእኔ የመመካት ባህሪ አላቸው። ያንተ የመመካት ክህሎት ግን ከሁሉም ይለያል። ይበልጣልም። ስለዚህም ‘አልሙተወኪል’ (ተመኪ) ብየሐለሁ።”

ንግግሩን ወደ ሦስተኛ ወገን በማዞር የዚህን ነብይ ባህሪ ያብራራል። ይህ ነብይ ቁጡ አይደለም። ሸካራና ጨካኝም አይደለም፡ በስነ ምግባር የከበረ፣ ግርማሞገስና አደብ ያለው የውብ ስብእና ባለቤት ነው። በገበያ መሐል የሚጮህና ሰዎችን የሚሳደብ አይደለም። በዚህ መንገድ የሰዎችን ትኩረት ለመሳብ መሞከር የደካማ ስብእናዎች ባህሪ ከመሆኑም በላይ የትእቢትም ምልክት ነው። እርሱ ከዚህ ዓይነቱ ባህሪ እጅግ የራቀ ነው።

ክፋትን በክፋት አይመልስም። አንድ በደዊን መጥቶ ኩታቸውን ይጎትትና “ገንዘብ ስጠኝ” ሲላቸው ለዚህ ሸካራ እና የሚያናድድ አድራጎቱ ከነቢዩ የሚያገኘው ምላሽ ፈገግታ እንጅ። “የሚበቃውን ያህል ስጡት።” ከማለት ውጭ ሌላ አይመልሱለትም። (አቡ ዳውድ እና አህመድ)

ትልቅ ጥፋቶችን ይቅር ይላሉ። ግና አንድ መስፈርት ከተሟላ። እርሱም የአላህ ወሰን ካልተጣሰ ብቻ ነው። ከመሐይማን ጋር በተያያዘ ያሳዩትን ድንቅ የይቅር ባይነት ባህሪ አስተውሉ። መካውያን ለዓመታት ሲያውኳቸው ከኖሩ በኋላ ነቢዩ ድል አድርገው ወደ መካ ሲገቡ ከእጃቸው ላይ ወደቁ። የፈለጉትን ማድረግ ይችሉ ነበር። ግና፡- “ሂዱ ነጻ ናችሁ።” ሲሉ በይቅርታ አሰናበቷቸው። (ሲረቱ ነበውያህ ቢን ሂሻም)

አላህ በጽልመት የተዋጡ መሐይማንን በርሳቸው ብርሃን ሳያቀና ነቢዩን ላይገድላቸው ቃል ገባ። ቃሉንም ሞላ። ነቢዩ የሞቱት አላህ ሐይማኖታቸውን ከሞላላቸው፣ ጸጋውንም ከሞላ፣ ድንቅ ባልደረቦችን ካነጸ፣ ይህን ሐይማኖት የሚወክሉ ተከታዮችን ካበረከተላቸው በኋላ ነው። ይህ ሁሉ ከሆነ በኋላ ተግባራቸውን አጠናቀቁ። ዓላማቸውን አሳኩ። እናም ከሰዎች ተነጥለው እውነተኛ ወዳጃቸው ጋር መገናኘት ይችላሉ። የዚህች ዓለም ተልእኳቸውን ፈጽመዋልና። ወደ መጭው ዓለም መሸጋገር ይችላሉ።

ተውራት ነቢዩ ሙሐመድን በነዚህ ባህሪያት ገልጿቸዋል። ነቢዩ የሚሆኑበት ዘመን በተቃረበ ጊዜ እነዚህ ባህሪያት በርሳቸው ላይ ተሟልተው ነበር። በእርግጥም በተውራት ውስጥ የተዘረዘሩት ባህሪያት ከአላህ መልእክተኛ ታሪክ ጋር ሙሉ በሙሉ ይጣጣማሉ። እናም በተውራት ውስጥ ባህሪው የተዘረዘረው ነብይ እርሳቸው ካልሆኑ ማን ሊሆን ይችላል? እነዚህን ባህሪያት የሚያሟላ ሌላ ስብእና በታሪክ ውስጥ ታይቷልን? በፍጹም። ስለሆነም እነዚህ ባህሪያት የሚያመለክቱት ነቢዩ ሙሐመድን እንጅ ሌላን ማንንም አይደለም።

3. የኢንጅል ብስራቶች

በዩሐንስ ወንጌል ውስጥ እየሱስ እንዲህ ማለቱ ተጽፏል፡-

“እኔ ግን እውነት እነግራችኋለሁ። እኔ እንድሄድ ይሻላችኋል። እኔ ባልሄድ አጽናኙ ወደናንተ አይመጣምና። እኔ ብሄድ ግን እርሱን እልክላችኋለሁ።” (ዩሐንስ 16፣7)

አጽናኙ የእውነት መንፈስ ነው። እውነትን ከሐሰት የሚለይ። አዎ፣ ይህ የእውነት መንፈስ የአላህ መልእክተኛ መሆናቸው ጥርጥር የለውም። ምክንያቱም ልቦናዎች እርሳቸው በመጡት እውነታ ካልሆነ በስተቀር ሕይወት አያገኙም። ሰዎችን ወደ ቅን ጎዳና ለመምራት ሁሉንም ነገራቸውን ሰውተዋል። እስከ መጨረሻው ታግለዋል። እውነት ከሐሰት ሊለይ የቻለው ከርሳቸው ብርቱ ጥረትና ትግል በኋላ ነው። አዎ፣ እየሱስ ያበሰረው አጽናኝ በእርግጥም መጥቷል። እርሱም የነብያት መቋጫ የሆኑት ነቢዩ ሙሐመድ ናቸው።

በዩሐንስ ወንጌል ውስጥ የሚከተለውን የእየሱስ ቃል እናገኛለን፡-

“ብትወዱኝ ትእዛዜን ጠብቁ። እኔም አብን እለምናለሁ። ለዘልዓለም ከናንተ ጋር እንድኖር ሌላ አጽናኝ ይሰጣችኋል። እርሱም ዓለም የማያየውና የማይውቀው ስለሆነ ሊቀበለው የማይችል የእውነት መንፈስ ነው።” (ዩሐንስ 14፣ 15-17)

ተከታዩን አንቀጽም እናስተንትን፡-

“እኔ ከአብ ዘንድ የምልክላችሁ፣ አጽናኝ እርሱም ከአብ የሚመጣው የእውነት መንፈስ በመጣ ጊዜ እርሱ ስለ እኔ ይመሰክራል። እናንተም ደግሞ ከመጀመሪያው ከኔ ጋር ኖራችኋልና ትመሰክራላችሁ።” (ዮሐንስ 15፣ 26-27)

“እኔ ብሄድ ግን እርሱን እልክላችኋለሁ። እርሱም መጥቶ ስለሐጢአት፣ ስለ ጽድቅም ስለ ፍርድም ዓለምን ይወቅሳል።” (ዩሐንስ 10፣7-8)

ወንጌል በመጀመሪያ የተጻፈው በይብራይስጥ ቋንቋ ሲሆን ከርሱ ወደ ግሪክኛ ተተረጎመ። ወደ ተለያዩ ቋንቋዎች የተተረጎመው ከግሪክኛው ነው። በእጃችን የሚገኘው የዓረብኛም (የአማርኛም) ወንጌል ከግሪኩ የተቀዳ ነው። በግሪክ “ፖሪክሊት” የሚለው ቃል ወደ ግሪክ ከተተረጎመው የመጀመሪያ ቅጅ ውስጥ የተገኘ ነው። በይብራይስጥ የዚህ ቃል አቻ ምን እንደሆነ አናውቅም። በዓረብኛው “ፈሪቅሊጥ” ተብሎ ተጽፏል። (በአማርኛውም አጽናኙ ተብሎ ተተርጉሟል።) ርእሰ ጉዳያችንን በሙሉ ከዚህ ቃል ላይ አናንጽም። ይልቁንም ስለሚመጣው ነብይ ኢንጅል ውስጥ ከተጠቀሱት አጠቃላይ ባህሪያት ላይ እናተኩራለን። እውቁ ባለቅኔ ጀላሉዲን ሩሚ እንዲህ ሲሉ ተቀኝተዋል፡-

የምርጡ ነቢይ ድንቅ ባህሪያት

ወንጌል ውስጥ ሰፍረዋል በእውነት

የነብያት ፈርጥ ማን አክሏቸው

የጽዳት ባህሪ እርሳቸው ናቸው።

ባህሪ ግብራቸው በወንጌል ተጥፏል

ምግብ ጾማቸው በወጉ ሰፍሯል

ዘመቻዎቻቸው ሳይቀር ተገልፀዋል።

4. የዚህ ዓለም ገዥ

በዩሐንስ ወንጌል ውስጥ እየሱስ እንዲህ ማለቱ ተጥፏል፡-

“ከእንግዲህ ወዲህ ከእናንተ ጋር ብዙ አልኖርም። የዚህ አለም ገዥ ይመጣልና። በእኔ ላይም አንዳች የለውም።” (ዩሐንስ 14፣30-31)

መዝሙረ ዳዊት ላይም እንዲህ ተጥፏል፡-

“ግዛቱ ከባህር እስከ ባህር ከኤፍራጥስ ወንዝ እስከ ምድር ዳርቻ ይደርሳል። በምድረ በዳ የሚኖሩ በፊቱ ይሰግዳሉ፤ ጠላቶቹም ወደ መሬት ወድቀው ትቢያ ይልሳሉ። የእስፔንና (የተርሴስ) የደሴቶች ነገሥታት ስጦታ ያቀርቡለታል። የሳባና የዐረብ ነገሥታት እጅ መነሻ ያመጡለታል፤ ነገሥታት ሁሉ ይሰግዱለታል፤ ሕዝቦች ሁሉ ያገለግሉታል። ወደ እርሱ የሚጮሁትን ድኾች ነፃ ያወጣል፤ ችግረኞችንና የተናቁትን ሰዎች ይታደጋል። ለድኾችና ለደካሞች ይራራል። በችግር ላይ ያሉትን ሰዎች ከሞት ያድናል። የእርሱ ሕይወት በእርሱ ዘንድ ውድ ስለሆነ፤ ከጭቁናና ከዐመፅ ይታደጋቸዋል። ንጉሡ ለዘላለም ይኑር፤ ከዕረብ ሐገር ወርቅ ይምጣለት፤ ስለ እርሱም ዘወትር ፀሎት ያድርግ፤ የእግዚአብሔርም በረከት ዘወትር ከእርሱ ጋር ይሁን። በምድር ላይ በቂ አህል ይኑር፤ ተራራዎች በሰብል ይሸፈኑ፤ እንደ ሊባኖስ ተራራዎችም ፍሬያማ ይሁኑ። ሜዳዎች እንደሚሸፈኑ፤ ከተሞችም በሕዝብ ብዛት የተሞሉ ይሁኑ። የንጉሡ ስም ለዘላለም ሲታወስ ይኑር፤ ዝናውም ፀሐይ በሚወጣበት ዘመን ሁሉ ይሰማል። ሕዝቦች ሁሉ በእርሱ ምክንያት ይባረካሉ። ለእርሱም ደስታ እንዲሆን ይመኛሉ። ይህን ሁሉ ተዓምራት የሚያደርግ እርሱ ብቻ ስለሆነ የእስራኤል አምላክ እግዚአብሔር የተመሰገነ ይሁን።” (መዝሙር ም 72፣ 8-18)

ከዚህ ቀደም እንደገለጽነው ይህን አጀንዳ ያነሳው እግረ መንገድና አጠቅላይ የሆነ ግንዛቤ ለማስጨበጥ እንጅ ዝርዝር ትንታኔ ውስጥ ለመግባት ፈልገን አይደለም። በጥቅሉ ግን የምቀኝነት እና የክፋት በሽታ አጥንታቸው ድረስ የሰረጻቸው አይሁዶችና ክርስትያኖች ጥንትም ሆነ ዛሬ መጽሐፋቸውን ለመበረዝና ለመከለስ እጅግ የበዛ ጥረት ከማድረጋቸው ጋር አሁን በእጃችን የሚገኙ የብሉይ ኪዳንና የአዲስ ኪዳን መጽሐፍት ስለ ነቢዩ ሙሐመድ በርካታ ብስራቶችን ይዘው እናገኛቸዋለን። በታሪክ አዋቂዎቻችን ጥረትና ትጋት ለብረዛ አደጋ የመጋለጣቸው ነገር አነስተኛ የሆኑ የብሉይና የአዲስ ኪዳን ቅጅዎችን እናገኛለን የሚል ተስፋ አለኝ። ያኔ ተራው ሕዝብ ሳይቀር ስለ ነቢዩ ሙሐመድ መነሳት በቀላሉ ሊያውቃቸውና ሊረዳቸው የሚችሉ ብስራቶችን እና ማብራሪያ የማያስፈልጋቸው ግልጽ መልእክቶችን በብዛት እናገኝ ይሆናል። ክርስትና ወደ መጀመሪያው ጥራቱ እንደሚመለስ የሚተነብየው የነቢዩ ሐዲስ ምን አልባትም ይህን ጉዳይ እያመለከተ ይሆናል። (ሐዲስ በቡኻሪና ሙስሊም ተዘግቧል።)

በሌላ በኩል በተውራትና በኢንጅል ውስጥ የነቢዩ ሙሐመድና የሶሐቦቻቸው መምጣት መበሰሩን ቁርአንና ሐዲስ በግልጽ የመሰከሩት ጉዳይ በመሆኑ ይህን እውነታ መካድ መንገድ መሳትና ክህደት ይሆናል።[3]

________________

ምንጭ፡- ፈትሁላህ ጉለን- “ኑሩል ኻሊድ” /ዘልዓለማዊው ብርሃን/፤ ትርጉም በሐሰን ታጁ።



[1] አእላፋት ቅዱሳን የነቢዩ ባልደረቦች ናቸው። በ1994 የእንግሊዝኛ ትርጉም ላይ አስር ሺዎች የሚል ቃል ነበር። በአረብኛውና በአማርኛው ትርጉም ላይ ግን አስርሺህ የሚለው ቃል ተወግዶ ከአእላፋት በሚለው ተተክቷል። አስር ሺዎች የሚለው መካን የማቅናት ዘመቻን ያመለክታል። ነቢዩ መካን ያቀኑት 10ሺህ ሰራዊት አሰልፈው ነበር። /ተርጓሚው/

[2] ተውራት በየዘመኑ ቢሰረዝና ሲከለስ በመኖሩ ይህ መልእክት በአሁኑ ብሉይ ኪዳን ውስጥ አናገኘውም። (ተርጓሚው)

[3] የሚከተሉትን የቁርአን አናቅጽ ተመልከቱ። አል-አእራፍ 107፣ አልፈትህ 29፣ አስ-ሶፍ 6፣ እንዲሁም ቡኻሪ አል-ቡዩእ ምእራፍ ሐዲስ ቁጥር 50 ሙስነድ አህመድ 2/174 ይመልከቱ። ለበለጠ መረጃ “አል-ኸሷኢሰል ኩብራ” የተሰኘውን የሱዩጢ መጽሐፍ 1/18-31 ያገናዝቡ።

LEAVE A REPLY